Kloosterdag
24 uur in stilte leven en werken op het ritme van de kloostergetijden.
Ora et labora.
Een praktisch e-boek met teksten voor bezinning.
deVoorde
Dominicanenklooster
In mijn jeugd speelde geloof geen enkele rol. Geen van beide ouders was gedoopt, ik ging naar openbare scholen en daarna naar een seculiere universiteit. In mijn studie specialiseerde ik mij in Middelnederlandse letterkunde. De ridderroman waarop ik afstudeerde had een zeer christelijke onderwerp: de verovering door ridder Seghelijn van Jherusalem van alle lijdenswerktuigen van Jezus’ passie op de Saracenen (moslims). Mijn interesse was gewekt. Bij mijn eerste bezoek aan een klooster in een moeilijke periode van mijn leven stond ik open voor de waarde van geloof.
Mijn vele bezoeken aan kloosters hebben mij gevormd in mijn geloof. Dat geldt ook voor alle boeken die ik las en de mensen die ik in gastenverblijven ontmoette. Mijn bekering was het directe gevolg van een retraite met als leidraad de smarten en de vreugden van Maria. Centrum deVoorde werd een belangrijke herberg op mijn weg in leven en geloof. Andere volgenden, waarbij ik met name het Dominicanenklooster Huissen (mijn doop) en de Geestelijke Oefeningen (mijn relatie met Jezus) wil noemen. Hierboven stel ik deze vier hoofdstukken aan je voor.
Jarenlang, andere mensen imiterend,
probeerde ik mijzelf te leren kennen..
Van binnenuit kon ik niet beslissen wat te doen.
Geheel verblind hoorde ik mijn naam roepen.
Toen stapte ik naar buiten.
© Pouwel Woldendorp | mei 2026
Kloosterdag
24 uur in stilte leven en werken op het ritme van de kloostergetijden.
Ora et labora.
Een praktisch e-boek met teksten voor bezinning.
De St. Paulusabdij in Oosterhout (benedictijnen) was in 1994 het eerste klooster dat ik bezocht. Ik werd geraakt door het leven en geloof van de monniken. Veel kloosterbezoeken volgden, o.a. met De Wandelmaat.
In kloosters vind ik rust en mensen voor wie geloven even natuurlijk lijkt als eten. Ik vind er een spiritualiteit die diep-menselijk en doorleefd is in een traditie van eeuwen. En een liturgie die mij raakt in mijn ziel.
Kloosters zijn herbergen op mijn weg die telkens weer opduiken. Sommige bezoek ik vaker, andere slechts een of twee keer.
In het verhaal van mijn leven en geloof is deVoorde een uitgebreid hoofdstuk. Het centrum bood programma’s met als bron van inspiratie het soefisme en de joods-christelijke mystiek.
Pasen 2006 was ik deelnemer aan een programma dat mij voerde langs de smarten en de vreugden van Maria. Op een pelgrimsplek in Duitsland had ik een mystieke ervaring van de Liefde van God. Ik ging ervoor op de knieën.
Achteraf was deze ervaring mijn bekeringsmoment. Het duurde nog 8 jaar voor ik christen werd.
Het Dominicanenklooster Huissen is een cruciaal hoofdstuk van mijn geloofsverhaal. Vanaf het moment dat ik daar binnenstapte, voelde ik mij welkom en gezien. De liturgie daar heeft mij diep geraakt, waarbij Pasen het hoogtepunt was.
Mijn homoseksualiteit was er geen enkel issue. Het ging om mijn geloof. Dominicanen vormden mijn geloof en steunden mij in mijn twijfels. Zij leefden een inclusieve kerk voor.
Paasnacht 2014 ben ik er gedoopt door Br. Henk Jongerius. Zo werd ik definitief christelijk door opname in de Rooms-Katholieke Kerk.
De Geestelijke Oefeningen van de stichter van de jezuïeten zijn het meest recente hoofdstuk van mijn geloofsverhaal. De Oefeningen geven diepgang aan mijn geloof.
In 2018 deed ik voor het eerst een variant van de Oefeningen in de Oude Abdij in Drongen (BE). Op de laatste dag heb ik Jezus’ levende Aanwezigheid mogen ervaren. Door de ignatiaanse spiritualiteit verdiept mijn relatie met Hem zich.
Sinds Drongen is Jezus nu de centrale as in mijn geloofsverhaal. Ik probeer Zijn voorbeeld in mijn leven zo goed mogelijk na te volgen.
