VIER PIJLERS

Vier pijlers

Kloosters

Mijn eerste serieuze kennismaking met levend geloof was in de jaren 90 in een moeilijke periode van mijn leven. Ik was enige dagen te gast in een klooster, de St. Paulusabdij in Oosterhout (N.Br.), de moederabdij van de Orde van St. Benedictus in Nederland. Sindsdien bezoek ik zo mogelijk jaarlijks een of meer kloosters, alleen of op een reis met De Wandelmaat.  

Kloosters zijn voor mij plekken van rust en inspiratie. Vieringen of diensten met de broeders of zusters, hun religieuze leven en de stilte voeden mijn eigen geloof. Maar kloosters zijn op mijn geestelijke weg ook regelmatig een bron van verwarring en twijfel geweest. In verschillende posts vertel ik meer over alle zijwegen waar de spiritualiteit van kloosters mij naar toe heeft geleid. Mijn weg verloopt zeker niet recht.

Smart en vreugd

Een van de etappes op mijn weg was Centrum deVoorde in Laag-Zuthem bij Heino (Ov.). Deze gemeenschap op mystieke basis (voornamelijk soefi) organiseerde programma’s en retraites. In 2006 deed ik met Pasen een retraite met de zeven smarten en vreugden van Maria als leidraad. Op een oude pelgrimsplek in Duitsland had ik een bijzondere ervaring. 

Ik schrijf over die ervaring in enkele oude posts. Achteraf blijkt dit mijn bekeringsmoment. Het duurde nog 8 jaar voordat ik in 2014 werd gedoopt in Dominicanenklooster Huissen. De weg van de smarten en de vreugden van Maria voedt mij nog steeds. Centrum deVoorde bestaat niet meer, maar de retraite komt op mijn geestelijke weg thuis telkens weer terug. Het is iedere keer opnieuw een bijzondere ervaring.

LGBTQ

Sinds mijn studententijd weet ik dat ik op mannen van. In mijn leven is dat nooit een probleem geweest: niet in mijn familie, niet tijdens mij studie rond 1980 en niet in mijn werk. Op mijn 29e kreeg ik een vaste relatie en in 2005 zijn wij getrouwd. De ambtenaar was blij met het eerste homokoppel dat zij mocht trouwen. Ik was dus lang voordat ik gedoopt werd al getrouwd.

De katholieke kerk vindt homo iets wat je wel mag zijn maar niet mag doen. Ik mag volgens de leer niet de hostie niet ontvangen. Toch heb ik mij laten dopen en ben ik opgenomen in de katholieke kerk. De Orde van de Dominicanen was een belangrijke etappe op mijn weg. Zij hebben mij gesteund en gedoopt. De theoloog James Alison betekent veel voor mijn vorming als gelovige homo. Ook ik ben geliefd kind van God.

De Oefeningen

De recentste etappe op mijn weg is de Oude Abdij in Drongen bij Gent. Hier maakte ik in 2018 kennis met de Geestelijke Oefeningen van Ignatius van Loyola, stichter van de jezuïeten. Een volledig traject met de Geestelijke Oefeningen bestaat uit 30 dagen retraite in stilte met dagelijks een gesprek met een geestelijk begeleider. In 2023 ging ik dit avontuur aan.

Mijn eerdere retraite van 2018 was een korte vorm van de Oefeningen. Op de laatste dag van die retraite ervoer ik Jezus’ aanwezigheid tijdens mijn meditatie. En ik had geen relatie met Jezus. Na de retraite van 2006 dus alweer een bijzondere ervaring die mij sterkte op geloofsweg. Inmiddels verdiept mijn relatie met Hem zich telkens wanneer ik opnieuw Geestelijke Oefeningen doe. Een vreugdevolle etappe op mijn weg.

Fundament

In mijn opvoeding speelde geloof geen enkele rol. Mijn ouders waren niet gelovig en ik ging naar een openbare lagere school. Mijn kennismaking met de wereld van het christendom was de zgn. godsdienstlessen in de zesde klas. Een uur per week kwam een dominee mooie verhalen uit het Eerste Testament vertellen. En dat is alle geloofsopvoeding die ik heb gehad. Op de middelbare school verdween God dan ook volledig uit beeld.

Hij verscheen weer toen ik Nederlands studeerde. Ik was lid van een studentenvereniging die persoonlijke vorming en ontwikkeling belangrijk vond. Mijn studie aan de seculiere RU Groningen sloot ik af met een scriptie over Segehelijn van Jherusalem, een middeleeuws verhaal over een ridder die strijdt tegen de Saracenen (moslims). Ten koste van vele doden verovert hij de werktuigen van het lijden van Jezus Christus (denk aan de gesel, de doornenkroon e.d.). Ik dompelde mij onder in de middeleeuwse christelijke wereld.

Een vaag verlangen zette mij daarna op weg, een weg die ruim veertig jaar later nog steeds voort gaat. Hij voerde van mijn agnostische thuis via kloosters en doop in een rooms-katholiek klooster naar de Geestelijke Oefeningen in 2018. Hij voert mij langs ontmoetingen met mensen, boeken en retraites. Mijn weg steunt op dit moment vooral op vier pijlers. Ik stel ze hierboven kort aan je voor. Aan elk van hen wijd ik ook een eigen pagina.

Het gaan van een geestelijke weg is een eenzaam avontuur. Dat geldt voor mij en dat geldt voor jou. Of je nu zonder geloof bent opgegroeid, zoals ik, of dat jouw wieg in een warm (of koud) christelijk nest stond. Als je op weg gaat naar leven in Gods tegenwoordigheid - want dat ís een geestelijke weg - krijg je eenzaamheid cadeau. Een geschenk dat mij soms dankbaar maakt, omdat gaandeweg duidelijk wordt dat mijn weg uniek en eigen is. Zoals ook jouw weg uniek en eigen is.

Mevlana Rumi

Jarenlang, andere mensen imiterend,
probeerde ik mijzelf te leren kennen..
Van binnenuit kon ik niet beslissen wat te doen.
Geheel verblind hoorde ik mijn naam roepen.

Toen stapte ik naar buiten.

Bereikbaar

(06) 13 13 24 76
ma t/m vr 9:00 - 12:30 

info@thuismonnik.nl

Adres

5e Morigerlaan 1
9697 SK  Blijham
Oost-Groningen

Kaart

>

>

© Pouwel Woldendorp | augustus 2026

Elements for macOS application icon. Made in Elements