In 2006 deed ik bij deVoorde een programma met als titel: In het licht van nieuwe ruimte. De leidraad door het programma was de mystieke weg langs de zeven smarten en de zeven vreugden van Maria, de moeder van Jezus. Eerste Paasdag waren wij in Duitsland op een oude heilige plek in het bos, waar deze smarten en vreugden op een fysieke weg langs kleine kapelletjes waren afgebeeld. Op het hoogste punt, de plek van de zevende smart en na omkering tevens de eerste vreugde, ben ik geraakt door Gods liefde. Deze ervaring zette mijn wereld op zijn kop. Acht jaar later werd ik gedoopt in het Dominicanenklooster in Huissen.

Sinds die ervaring in Duitsland speelt de mystieke weg van de smarten en vreugden een bijzondere rol op mijn geloofsweg. Nog vele malen heb ik thuis met behulp van afbeeldingen en teksten dit pad innerlijk gelopen. Soms met bijzondere inzichten of ervaringen. Zo kreeg ik in 2011 de naam Thuismonnik toen ik begon te bloggen over mijn zoektocht naar de monnik-in-mij. Sindsdien schrijf ik blogs over mijn weg in het geloof. Enige jaren schreef ik niets omdat de inspiratie was opgedroogd en mijn geloof droog en dor was. In 2020 pakte ik de draad weer op, opnieuw nadat ik de smarten en vreugden had doorlopen. Thuismonnik is mijn door God gegeven naam en "naam betekent beschikbaarheid, bereidheid om te luisteren” (Willem Barnard). En zo schrijf ik enigszins onregelmatig over biddend leren leven.